Aanwezig zijn heeft vele laagjes. Zo ook aanwezig zijn in je relatie. Op het buitenste laagje van ‘tijd met elkaar doorbrengen’ scoorden wij altijd best goed. Toen we net samenwoonden en een druk sociaal en werkend leven hadden, planden we al Kami-avondjes in. Avonden die we met zijn tweetjes doorbrachten. Ook toen de kinderen klein waren, zorgden we ervoor dat er altijd tijd over bleef voor ons twee.

Maar in hoeverre waren we echt aanwezig op een diepere laag? Michel die een succesvolle eigen onderneming had en altijd in de versnelling leefde, nam vaak onrust mee in het samenzijn. Ik, die graag alleen was, bleef altijd met één voet in mijn eigen harmonieuze wereldje. Er was altijd een stukje in mij dat ik voor mijzelf hield, omdat ik bang was niet echt begrepen te worden.

De eerste 30 jaar van onze relatie kwamen we nagenoeg ruzie-loos door. Totdat we vanuit het niets botsten. En bleven botsen. Wel 1,5 jaar lang. De botsingen leken te gaan over dingen die er in ons leven gebeurden. In die bovenlaag bleek echter niet de heling te zitten. Die zat heel wat laagjes dieper. In gevoelslagen die nooit uitgesproken waren. Soms niet eens naar onszelf.

Tijdens de tantra-introductieweek maakten we kennis met linking. Dat heeft ons niet alleen door de moeilijke periode heen geholpen, maar ook een ongekende verdieping gegeven aan de manier waarop we nu met elkaar samenleven.

Met linking zit je tegenover elkaar. Je sluit eerst allebei je ogen, voelt je lichaam, vertraagt je adem en maakt zo contact met jezelf. Als je vervolgens allebei je ogen open hebt, dan begint één te vertellen wat er in hem/haar leeft. De ander luistert en reageert niet. Als de één klaar is met vertellen, neemt de ander de rol over om te delen. Zo blijf je afwisselen. Je reageert niet op wat de ander gezegd heeft. Wel mag je reageren wat er in jou gebeurt door wat je hoort of voelt van de ander. Maar altijd zonder oordeel. Alleen benoemen wat je voelt in dat moment.

Linking is inmiddels niet meer weg te denken uit onze relatie. Soms is het vreugdevol, soms confronterend, soms is het spannend, soms juist ontspannend, maar altijd blijkt het verbindend te zijn. Elke keer als Michel zo aanwezig kan zijn bij wat ik deel, merk ik dat ik van binnenuit open. Steeds meer en meer. Dit laat het stromen in mijzelf en in onze relatie.

Ik besef dat ik altijd een stukje van mijzelf had teruggehouden in de relatie. Bang om niet helemaal heel te kunnen zijn, omdat ik me zou moeten aanpassen. Bang om ergens mijzelf kwijt te raken. En nu ervaar ik het tegendeel. In Michels aanwezigheid, verlies ik niets van mijn heelheid. Ik vind juist de compleetheid in mijzelf. In Michels aanwezigheid, raak ik mijzelf niet kwijt. Ik kom juist thuis bij mijzelf.

Ik ervaar nu dat het in een relatie niet zo is dat je elkaar compleet maakt doordat je elkaar aanvult. Je hoeft niks van de ander te krijgen om een gemis bij jezelf op te vullen. Als de ander werkelijk aanwezig is, dan brengt hij/zij je bij de compleetheid in jezelf.