Ik dacht gewoon dat ik er niet echt voor gemaakt was.
Niet dat ik niet van vrijen hield. Vooral de intimiteit samen vond ik heerlijk. Maar ik had gewoon niet zoveel seksuele behoefte. Dacht ik....
We vrijden zoals je het overal ziet en hoort: met wrijving die de opwinding steeds meer stimuleert, toewerkend naar een climax. Een aangename spanning opwekkend die steeds meer toeneemt om uiteindelijk te kunnen ontladen in zo’n heerlijk stromend bevrijdend gevoel van orgasme. Lekker gevoel, dat zeker, maar echt belangrijk voelde het nooit voor me.
Langdurigere en diepere bevrediging vond ik in mijn innerlijke processen die me lieten groeien. Daar waar ik me in lichaamswerk als cranio sacraal therapie, helemaal voelde thuiskomen bij mijzelf, had ik het gevoel van thuiskomen nooit ervaren in het vrijen. Had ik zelfs nooit bedacht dat vrijen een manier zou kunnen zijn om dat diepe gevoel van thuiskomen te kunnen ervaren. Totdat tantrisch vrijen op ons pad kwam. Wat bleek? De principes van “ontspannen- vertragen- toelaten- voelend aanwezig zijn & laten ontvouwen” wat zo goed voor mij werkte in de cranio, bleek je ook in het vrijen te kunnen toepassen.
Eerst ontspannen en in je eigen lichaam zakken, voordat je elkaar aanraakt. Elkaar aankijken. Zachte poreuze aanraking. Vertraagde bewegingen. Aanwezig blijven bij alle sensaties die in je lichaam voelbaar zijn en deze uitspreken naar elkaar. We lieten ons uitdagen om tijdens het vrijen nergens naar te streven. Niet toe te werken naar een climax, maar in de ontspanning te blijven. Genietend van de speelsheid, de tederheid en intimiteit in elk moment. Verrast was ik dat er door deze ontspannen, vertraagde en bewuste manier van aanwezig zijn bij elkaar en in elkaar, spontaan een warme zinderende stroom in mijn bekken ontwaakte. Zonder dat er frictie aan te pas kwam. Puur vanuit de energie tussen ons beiden. Een energiestroom die mijn hele lichaam van binnenuit vult en opent. Een sensuele, liefdevolle stroom, waarin Michel zich volledig ontvangen voelt. Een levensstroom die ik de hele dag nog bij me kan dragen. Die me vrij, vreugdevol en diep verbonden doet voelen. Diep verbonden met mijzelf, met Michel en op sommige momenten zelfs met de hele kosmos.
Hoe had ik ooit kunnen denken dat ik hier niet voor gemaakt was?
Ik geloof dat ik niet bepaald de enige vrouw ben die 'zin in seks' laag op haar lijstje had staan. Ik had me proberen aan te passen aan hoe ik dacht dat vrijen moest zijn. Ik wist niet hoe het anders kon. Ik had nooit vermoed dat het nog zoveel meer zou kunnen zijn. Het mooie is dat jij niet degene hoeft te zijn die zich aanpast aan het vrijen: het vrijen kan zich ook aan jou aanpassen. En daarmee zou het wel eens beter kunnen passen dan je ooit had kunnen bedenken.